Willibaldstollen IV (Mijnspoor 26)

De mijnbouw in Dörnberg is gedocumenteerd sinds 1668. Toen al werden hier zilver-, lood- en koperertsen gewonnen. In de daaropvolgende eeuwen werden talrijke tunnels naar de ertsaders gebouwd, waaronder de Willibaldstollen I tot IV aan de westkant van de Dörnberg, net als op het naburige Bastenberg

. Erts werd gewonnen in twee grote mijnvelden: het oostelijke veld in het gebied van de Aurora- en Margarethenschachten en het westelijke veld rond Blindschacht 1. Terwijl de mijnwerkers in het oostelijke veld via de Aurora-schacht binnenkwamen, bereikten de mijnwerkers in het westelijke veld hun werkplek onder de Eickhoffstollen via Willibaldstollen IV.

In 1954 werkten er 611 mensen in het mijndistrict Ramsbeck. Na de ingebruikname van de nieuwe bedrijfsfaciliteit bij de Eickhoffstollen in 1955 - het huidige mijnmuseum - werd dit de centrale in- en uitgang tot de sluiting van de mijn in 1974. De Auroraschacht en Willibaldstollen IV werden gesloten. Tussen 1840 en 1974 haalden de mijnwerkers in totaal ongeveer 16,7 miljoen ton ruw erts uit het mijnbouwgebied Ramsbeck.