WaldKulTour Südwestfalen - Grenssteden

Midden in het Arnsberger Woud vertellen kleine stadjes en nederzettingen spannende verhalen uit een tijd waarin grenzen fel werden betwist. Veel van deze plaatsen werden ooit gebouwd om strategische redenen: Ze waren bedoeld om gebieden veilig te stellen, machtsaanspraken te consolideren en bescherming te bieden bij conflicten. Ze werden vaak ver van bestaande dorpen gesticht en waren vanaf het begin afhankelijk van de natuur om te overleven.

Een bijzonder voorbeeld hiervan is het stadje Eversberg, idyllisch gelegen in het bos met zijn pittoreske vakwerkhuizen. Het kreeg al in de middeleeuwen stadsrechten van graaf Gottfried III. De vestingwerken beschermden destijds de grens van de Grafschaft Arnsberg tegen het aartsbisdom Keulen. Maar niet alleen militaire redenen speelden een rol: de stichting was ook bedoeld om het economische gebruik van het bos te bevorderen.

Door de afgelegen ligging leerden de inwoners al vroeg leven met de hulpbronnen van het bos. Hierdoor ontstonden talrijke ambachten en industrieën. Zelfs vandaag de dag herinneren oude veldnamen nog aan deze tijd: ze vertellen over het verbranden van houtskool, het distilleren van as, het delven van erts en het verbouwen van vlas en hop. Het gebruik van de bosbodem als meststof en strooisel voor de stallen heeft hier ook zijn sporen nagelaten.

Toen graaf Gottfried IV in 1368 geen nakomelingen meer had, verkocht hij de Grafschaft Arnsberg aan de aartsbisschop van Keulen. Eversberg verloor zijn grenspositie, het kasteel raakte in verval en een hoofdstuk uit de geschiedenis kwam ten einde. Maar de sporen van dit bewogen verleden zijn vandaag de dag nog steeds zichtbaar - en maken de wandeling op de WaldKulTour Grenzstädte tot een fascinerende reis door natuur en geschiedenis.