Op 16 juli 1971 kwamen de acht vissers Fritz Spitzkatz, Erich Ernst, Waldemar Biedermann, Franz Schwarze, Werner Lenze, Dieter Spitzkatz, Georg Kluge en Klaus Lenze bij elkaar en besloten gezamenlijk om hier aan de Möhne een hengelsportvereniging op te richten.

Omdat de Möhne destijds in zeer slechte staat verkeerde – wat te wijten was aan de lozing van afvalwater en de vervuiling in het water en langs de oevers – stelden de vissers zich ten doel om van het vervuilde water een schoon viswater te maken.

In datzelfde jaar werd de eerste kilometer van de Möhne gepacht.
Aan het einde van het eerste jaar telde de vereniging al 25 leden. In de jaren daarna werd nog eens 10 kilometer van de Möhne gepacht.

In 1976 werd een crisisteam opgericht, wat destijds uniek was in Noordrijn-Westfalen.
Dit team bestond uit leden van de andere vijf hengelsportverenigingen van de Möhne en de Wäster en kon daardoor sneller reageren bij vervuiling of vissterfte.
Via een telefoonketen worden bepaalde vissers gewaarschuwd om zo snel mogelijk ter plaatse te zijn bij de getroffen locaties.
Tegelijkertijd werden de bevoegde autoriteiten, zoals de ordedienst of de lagere waterautoriteit, op de hoogte gebracht.
Op deze manier kon watervervuiling sneller worden opgespoord en konden de veroorzakers bij naam worden genoemd.

Na 10 jaar telde de vereniging 100 leden en met meer dan 7000 werkuren die de hengelsportvereniging had verricht, bestempelden deskundigen het water van de Möhne al als paaigeschikt forelwater. Ook zeldzame vogels, zoals de waterspreeuw en de ijsvogel, vestigden zich er weer.
In de loop der jaren heeft de Möhne zich, dankzij de hengelsportvereniging, ontwikkeld tot een natuurrijk paradijs voor zeldzame planten, vissen en dieren.