De funderingsmuren van de loodsmelterij in Ramsbeck geven een indruk van de omvang van deze belangrijke faciliteit aan de voet van de Bastenberg, het centrum van de lood- en zinkmijnbouw tot 1912. Terwijl het lood ter plaatse in Ramsbeck werd gesmolten, ging het zink naar Dortmund.
De smelterij werd in 1853/54 gebouwd als uitbreiding van de faciliteit die al door Josef Cosack was gebouwd en werd aangevuld met extra gebouwen. Het smeltproces verliep in verschillende fasen:
Roostovens: scheiding van de zwavel uit het erts (ongeveer 100 centners erts per dag en per oven).
Hoogovens: extractie van het "loodlood" uit lood en zilver (ongeveer 100 honderd kilo lood per dag en oven).
Kristallisatieketels: Scheiding van het lood in "zacht lood" met een laag zilvergehalte en "rijk lood" met een hoog zilvergehalte.
Drijvende haarden: extractie van puur zilver uit het rijke lood.
Condensatiekanalen: Afkoeling en condensatie van de eerder vervluchtigde metaalhoudende stoffen, ondersteund door de schoorsteen in Bastenberg.
Er bestond al een smelterij in Ramsbeck in opdracht van de keurvorsten van Keulen. Deze werd in de 19e eeuw gemoderniseerd en uitgebreid voordat de activiteiten in 1907 werden stopgezet.