Synagoge van Padberg

Op 9 februari 1751 werd de synagoge van Padberg voor het eerst vermeld. De synagoge is gebouwd in de destijds gebruikelijke vakwerkstijl, met een eenvoudige vierkante plattegrond en een galerij voor de vrouwen binnenin.

Omdat de joden onder de bijzondere bescherming van de heren van Padberg stonden en binnen het vorstendom Padberg onbeperkt handel konden drijven, waren er in 1831 95 joodse medeburgers.

In 1847 worden de districten opnieuw ingedeeld, waardoor het synagogedistrict Padberg ontstond, waartoe ook de joden uit Beringhausen, Bontkirchen, Helminghausen, Messinghausen, Rösenbeck, Madfeld en Giershagen behoorden.

In de daaropvolgende periode daalde het aantal joden in Padberg steeds verder, zodat aan het einde van de Eerste Wereldoorlog een zelfstandige gemeente Padberg niet langer in stand kon worden gehouden en de laatste joden uit Padberg werden toegewezen aan het synagogedistrict Marsberg. Hier eindigt de geschiedenis van de synagoge van Padberg; later werd het gebouw nog gebruikt als opslagplaats.

Dankzij een uitgebreide renovatie in de jaren 90 van de 20e eeuw is de synagoge als historisch monument bewaard gebleven en kan deze vandaag de dag op aanvraag worden bezichtigd.