Parochiekerk van St Lucia

De bouwstijl van de kerk wordt gekenmerkt door de geest van het Tweede Vaticaans Concilie en het "aggiornamento" dat werd voorgestaan door paus Johannes XXIII. Volgens dit principe moeten kerken ontmoetingsplaatsen zijn voor christenen, waar de gelovigen samenkomen rond het altaar, dat in het midden staat. De eerder voorgeschreven oriëntatie van de kerk met het altaar naar het oosten werd verlaten en

de architect Aloys Dietrich uit Paderborn realiseerde deze ideeën goed met zijn keuze voor een vierkante plattegrond, waarvan de hoeken zijn afgesneden. De afgeknotte hoeken van het vierkant worden gebruikt voor de gesloten achterwand van het altaar, aan de overkant voor de toevoeging van de toren met entreehal en galerij, en aan de zijkanten voor de sacristie en het zijaltaar. De kerkbanken omringen het altaar in een halve cirkel

en het kerkorgel is afkomstig van de benedictijnse abdij Königsmünster in Meschede. Het werd op 1 maart 1970 geplaatst toen de kloosterkerk, die ook nieuw was, een nieuw orgel kreeg en het oude, dat uit de noodkerk kwam, niet meer nodig was.

Eind 1972 werden er drie nieuwe klokken in de toren gehangen. Ze komen uit de klokkengieterij in Heidelberg en zijn gewijd in de namen van de heilige Maria, de heilige Jozef en de heilige Lucia. De klokken zelf werden op 17 oktober 1972 gegoten in de gieterij Ulm/Donau. Alles werd geleid en gecontroleerd door de energieke hand van pastoor Heinrich Winkelmann.