De kloostertuin van het klooster Oelinghausen straalt in de koude wintermaanden een heel eigen betovering uit. Wanneer de ijzige stilte zich over het landgoed legt, toveren de met filigraan bedekte leibomen en de terughoudend ontluikende geneeskrachtige kruiden de tuin om tot een fascinerend winterkunstwerk. De overzichtelijke indeling van de perken nodigt uit om in het stille seizoen op ontdekkingstocht te gaan en te genieten van de winterse rust.
Hoewel de winter de tuin misschien ontdoet van zijn zomerse kleuren, onthult een bezoek in de koudere maanden een serene schoonheid die haar eigen stille verhaal vertelt. Terwijl de vorst de randen van de planten laat kristalliseren en de adem van de bezoeker zich vermengt met de koude lucht, lijkt de historische essentie van de tuin verhalen uit vervlogen tijden te fluisteren.
De permafrost geeft de tuinpaden een heel bijzondere sfeer en nodigt uit tot een ontdekkingsreis, waarbij de zintuiglijke indrukken verfijnder en intenser lijken. Bij elke mooie bocht van het glooiende tuinpad openbaart zich de rijke historische substantie van het voormalige kloosterterrein, dat zijn geheel eigen verhaal vertelt.
Zelfs in de koudste wintermaanden biedt de kloostertuin de gelegenheid voor stille verkenningen en innerlijke bezinning. Een uitstapje hierheen in dit stille seizoen past perfect bij een genotvolle wandeling en spreekt vooral diegenen aan die de fijne afzondering en de subtiele schoonheden waarderen. Zo wordt een bezoek aan de kloostertuin van het klooster Oelinghausen in de winter een bezinnende ervaring, ver weg van de hectiek van het dagelijks leven.



